Mijn Verhaal

Het was april 2009. Ik was nog net geen 32 toen mijn wereld van de ene op de andere seconde compleet op zijn kop werd gezet.

Wat een onschuldig ritje naar de wasstraat moest zijn, mondde uit in een bad trip vol angst en verdriet. Waarschijnlijk getriggerd door een antibioticakuur werd ik doodsbang en duizelig in de auto. Eenmaal thuis zakte ik volledig in elkaar. De huisarts en de ambulance stonden binnen een paar minuten voor de deur.

Die dag veranderde alles. Het was het begin van een periode van acht jaar waarin de angst mij niet meer zou loslaten.

De donkerste periode

De eerste maand zat ik alleen maar binnen. Ik ging letterlijk kruipend naar de wc, durfde de deur niet dicht te doen en kreeg geen hap door mijn keel uit angst om te stikken. De wereld voelde onwerkelijk. Het voelde alsof ik gek werd.

Na een maand was ik het zat. Ik dacht: ik heb toch niets meer te verliezen. In mijn huispak en op badslippers ben ik de voordeur uitgelopen, de straat op. Dat was de dag dat ik besloot: hoe dan ook, ik ga hier weer uitkomen.

Mijn drijfveer en de reis

En zo begon mijn reis met als bestemming: Vrijheid. Het was een weg van vallen en opstaan. Er waren dagen dat ik huilend op de grond lag. De angst kostte me uiteindelijk mijn huwelijk en ik verloor vrienden.

Maar mijn kinderen, destijds 3 en 8 jaar oud, waren mijn absolute drijfveer. In tijden van diepe wanhoop was de liefde voor hen het enige wat ik bleef voelen. Zij hebben mij gered.

Ondanks de angst voelde ik een diep verlangen om betekenis te geven aan deze strijd. In 2012 startte ik met de HBO-opleiding Counseling & Coaching. Alleen in de avond naar school reizen was een enorme trigger voor paniekaanvallen, maar ik zette door en haalde mijn diploma. Daarna volgden talloze specialisaties: van NLP Master Practitioner en familieopstellingen tot mindfulness en zelfleiderschap.

Het missende puzzelstukje

De echte ironie? De sleutel lag niet in een trucje, maar in het inzicht dat ik mezelf al jaren daarvoor kwijt was geraakt. Door een moeilijke jeugd wist ik niet hoe ik met emoties om moest gaan. Mijn overlevingsmechanisme was 'sterk zijn', mezelf op de laatste plaats zetten en een masker opzetten van "i don't give a f***". Maar van binnen was ik diep eenzaam en leefde ik niet echt. Mijn lichaam schreeuwde om verandering.

Pas toen ik dat begreep, kwam mijn zenuwstelsel tot rust. De angst leerde me om dat bange, kleine meisje in mij te omarmen. Het bracht me terug naar zelfliefde, rust en een zelfvertrouwen waar je 'U' tegen zegt.

Weer écht leven

Sinds mijn 40e is mijn wereld groter dan ooit. Ik rijd weer moeiteloos lange afstanden in de auto, ook in de drukte. In juni 2023 stapte ik voor het eerst weer in het vliegtuig naar Bulgarije, en eind december 2024 reisde ik zelfs voor een maand naar Nigeria.

Mijn belangrijkste boodschap aan jou is: geef nooit op. Je bent niet kapot en je bent hier niet voor de rest van je leven mee gezegend. Je bent sterker dan de angst.

Mijn missie: Waarom ik dit doe

Mijn missie is simpel: ik wil zoveel mogelijk mensen helpen om definitief van hun paniekaanvallen af te komen, zodat je weer de vrijheid en rust ervaart die ik nu ook voel.

Dit is waarom ik doe wat ik doe, en waar ik heilig in geloof: 

Mijn belofte aan jou

Wat je van mij als coach mag verwachten:

• Geen zweverig gedoe: We gaan praktisch, nuchter en doelgericht aan de slag.
• Een veilige haven: Bij mij hoef je je niet groot te houden. Alles mag er zijn.
• Eerlijkheid en daadkracht: Ik spiegel je liefdevol, maar ik help je wél om écht stappen te zetten.
• Ik sta naast je: Ik praat niet vanuit de ivoren toren van de psycholoog, maar vanuit de modder waar ik zelf ook in heb gestaan.